31 Ağustos 2012

Tasarımcıyı Çıldırtmanın 8 Altın Kuralı!


sekizinci safhaya geldiğinde koşa koşa eve gidip diploma zımbırtısını yakmak istediğinin özetidir... ama pes etmek yok, mouse un içi kurşun dolu! hepinize yetecek kadar var işveren/reklamveren milleti! 
durumun vehameti çok iyi özetlenmiş aşağıdaki yazıda. bir de bunların photoshopu açabilip kendini tasarımcı sanan versiyonları da mevcut. neyse. bu yazılanlar yalnızca ilk sekiz madde:

...
Herkesin bildiği gibi savaşlar reklamcılar yüzünden çıkar… 

Zihnimize girip, bilinçaltımızı etkileyen mesajlarıyla bütün paramızı ihtiyacımız olmayan şeylere harcatırlar. Paramızı saçma sapan şeylere harcadığımız için fakirleşiriz. Fakirlik insanı depresyona sokar. Ruh sağlığı bozulan insan da şiddete başvurur. İşte savaşlar böyle başlar. Ayrıca bütün reklamcılar komünisttir.
Dolayısıyla konuyu, grafik tasarımcılardan nasıl kurtulabileceğimize ayırarak dünya barışı için üzerimize düşeni yapmak istiyoruz.
Reklamveren olarak bir grafik tasarımcı ile çalışıyorsanız, aşağıda listelediklerimizi yapıp onu çıldırtarak mesleği bırakmasını sağlayabilirsiniz. HEMDE SONSUZA KADAR!..
1. MICROSOFT OFFICE
Bir grafik tasarımcıya herhangi bir doküman göndermeniz gerektiğinde Microsoft Officeprogramlarından biriyle hazırlayın. Programın PC versiyonu olmasına özellikle dikkat edin.Asla Apple Macintosh yazılımları kullanmayın. 
Eğer bir fotoğraf göndermeniz gerekiyorsa; onu çıldırtmanın en kolay yolu, fotoğrafı jpeg dosyası göndermek yerine Word ve PowerPoint gibi bir Microsoft dosyası içine yapıştırmaktır.En önemli ipucu, fotoğrafın çözünürlüğünü 72 dpi yapmaktır.
Bu dosyayı alan grafik tasarımcı sizi arayacak ve fotoğrafın daha yüksek çözünürlüklü halini isteyecektir. Yüksek çözünürlüklü fotoğrafı gönderirken bu sefer de fotoğrafın boyutunu yarı yarıya küçültmeyi ihmal etmeyin ki dosya çabuk gitsin.
Eğer iletişimi e-posta aracılığıyla sağlıyorsanız, arada bir gönderdiğiniz dokümanı mesaja eklemeyi unutun.
2. YAZI KARAKTERLERİ
Grafik tasarımcınız hazırladığı çalışmada Helvetica kullanmışsa, Arial ile değiştirmesini isteyin. Eğer Arial kullanmışsa, Comic Sans yapmasını talep edin. Zaten Comic Sans kullanmışsa, o grafik tasarımcı yarı delirmiş demektir; işiniz şimdi daha kolay.

3. NE KADAR ÇOK, O KADAR İYİ
Diyelim ki bir ilan hazırlanmasını istediniz. Grafik tasarımcı ilanın her yerinde boş alanlarbırakacaktır. Bu beyaz alanların ilanın okunmasını kolaylaştırdığını, temiz ve profesyonel yapacağını iddia edecektir.
Bu yalanların hiçbirine inanmayın. Boş alan bırakmasının tek sebebi, ilanın daha büyük olmasını sağlayarak size daha fazla para harcatmak içindir. Bütün paranızı bitirmek ister çünkü sizden nefret eder. Paranızı bitirip iflas etmenize çalışır. Ayrıca bazı grafik tasarımcıların yeni doğmuş bebekleri öldürüp, çiğ çiğ yedikleri söylenir.
Onun için son derece dikkatli davranın ve ilanın kenarlarında sıfır boşluk bıraktırın. Metni, mümkün olan en küçük boyutta yazdırın. Yazı içinde üç veya dört farklı yazı karakterikullanılmasını da isteyebilirsiniz. (Comic Sans veya Arial fontlarında ısrarcı olursanız, bonus var.)
İlanın içine pek çok fotoğraf koydurun. Gerekiyorsa, cep telefonunuzla iş yerinizin fotoğrafını çekip gönderin. Nasıl göndereceğiniz konusunda 1. maddede yazılanları uygulayın.
Bu isteklerinizi yerine getirmemek için sizinle çok tartışacak ama asla pes etmeyin. Müşteri her zaman haklıdır. Parayı veren siz değil misiniz? Eninde sonunda istediğinizi yapacaktır.
4. LOGO KULLANIMI
Hazırlanan işte şirketinizin ya da bir sponsorun veya iş ortağınızın logosu kullanılacaksa, bunu en düşük çözünürlükte gif veya jpegdosyası olarak gönderin. (Logoyu eğer Word dokümanına yapıştırırsanız bonus kazanırsınız.) 
Bu kadarının grafik tasarımcıyı çıldırtmak için yeterli olacağını düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Ruh sağlığını bir daha düzelmeyecek şekilde bozulmasını istiyorsanız, logoyukarmaşık bir zemin üzerine yerleştirerek yollayın.
Seçtiğiniz zeminin beyaz veya siyah olmamasına dikkat edin çünkü bunlardan logoyu kesip almak kolaydır. Grafik tasarımcınız bitmap logo üzerinde çalışmayı tamamladıktan sonra daha büyük olması gerektiğini söyleyin.
Logonun sıfırdan hazırlanması gerekiyorsa, onunla dışarda bir yerde çay veya kahve içmek için buluşun. Gittiğiniz yerde peçete üstüne istediğiniz logonun taslağını çizin. (Daha da iyisi, 9 yaşındaki yeğeninize çizdirin.) Taslağı kendiniz çizerseniz, üzerinde beş dakikadan fazla uğraşmayın. Detaylı ve anlaması kolay bir şey vermemelisiniz. Buradaki temel mantık, grafik tasarımcının sizin ne istediğini mümkün olduğunca az anlamasıdır ki sonra istediğiniz kadardeğişiklik ve düzeltme talep edebilin.
Grafik tasarımcının göndereceği logoyu asla ve asla ilk seferde kabul etmeyin. Muhakkak düzeltilecek ve değiştirilecek şeyler vardır. Dokuzuncu düzeltmeyi de kabul etmeyin.
Renk, yazı karakteri, vinyet gibi her konuda değişiklik talep edin. Logo içine fotoğraf koymasını söyleyin. Düzeltmelerin 10.’sunda en çok ikinci revizyondakini beğendiğinizi söyleyin. Kalleşçe gibi gelebilir ama kanser illetini insanoğlunun başına grafik tasarımcıların sardığını unutmayın.
5. KELİME SEÇİMİ
Grafik tasarımcıdan bir iş isterken anlamsız tanımlar kullanmaya özen gösterin. Örneğin, “Dijitalimsi bir görünüm olabilir mi?” ya da “Enerjisi daha yüksek bir yaklaşım” gibi şeyler söyleyin ki sizi fazlasıyla entellektüel sanarken kendisini sizi anlayamadığı için yeterinceaşağılık hissetsin. 
Eğer tercih ederseniz, “Çok güzel bir tasarım isterim” veya “Şık tasarım yapar mısınız; öyle tasarımlar olsun ki insanlar baktığında ‘Bu ne güzel tasarım desinler” seçenekleriniz de var. Bunları söylerken kendinizi kötü hissetmenize gerek yok çünkü bu sizin hakkınız. Unutmayın, grafik tasarımcılar dolunayda kurtadam olup yeni doğmuş bebek avına çıkarlar.
6. RENK SEÇİMİ
İdeal renk seçimi (bu işi elbette grafik tasarımcıya bırakamazsınız) aklınıza gelen tüm renkleri tek tek küçük kağıt parçalarına yazmakla başlar. Bu kağıtları bir kavanozun içine yerleştirin ve iyice karıştırdıktan sonra rastgele seçin. 
Grafik tasarımcı iki veya üç ana renk skalası içinde kalmak isteyecektir. Sakın ha! İstediğiniz kadar renk seçebilirsiniz. Gökkuşağında bile kaç farklı renk var. Kavanozdan renk seçme işini grafik tasarımcının önünde yapın ve her bir rengi belirledikçe sevinç çığlıklarıatın.
7. ZAMANLAMA
İşi onaylama zamanı geldiğinde acele etmeyin. Sakin sakin, düşüne düşüne karar verin. İki gün düşünün. Veya altı gün de düşünebilirsiniz. Tek dikkat etmeniz gereken nokta projeninbitme tarihine iyice yaklaşıldığında ilave revizyon istemektir. 
Örneğin, ilanınız gazetede pazartesi günü yayınlanacaksa cuma günü mesai bitimine yarım saat kala yapılması 72 saat sürecek düzeltmeler isteyin. Ne de olsa II. Dünya Savaşı, grafik tasarımcılar yüzünden çıkmıştı.
8. ÖLDÜRÜCÜ DARBE
Yukarıdakilere maruz kaldıktan sonra her insan gibi (gerçi bazıları onların insan olmadığınısavunur ama…) grafik tasarımcı da bütün ümidini yitirecek, sizinle mücadele edemeyeceğini anlayıp her istediğinizi yapacaktır. 
-Mor mu olsun? Tamam, sorun değil; yapıyorum.
-Altı farklı punto mu? Neden olmasın, elbette!
Kazandığınızı mı sanıyorsunuz? Daha değil. Ana hedefinizi asla unutmayın. Mesleği bırakmasını ve bir daha bu işe dönmemesini istiyorsunuz. Dolayısıyla öldürücü darbe için hazırlanın.
İşin son haline karar verme aşamasına geldiğinizde; işin sorumlusu olarak inisiyatif almayışının size ne kadar büyük bir hayal kırıklığı yaşattığını anlatın.
Sonuçta grafik tasarımcı olan o, uzmanlığını, bilgisini ve birikimini kullanması; sizi doğru yönlendirmesi gerekirdi. Bunu neden yapmadığını sorgulayın. İşi ona vermek yerineMicrosoft Publisher’da kendinizin yapmadığından pişmanlık duyduğunuzu söyleyin.
İşte bu kadar! Artık ondan kurtulduğunuza kesin gözüyle bakabilirsiniz.
Tebrikler…

Radikal / Gürül Öğüt

22 Ağustos 2012

deveye demişler vur beline kazmayı hazırla kılıfı yorganına göre uzat

araçlara kırmızı ışık yanmış, yayalara yeşil. cadde sakin. caddede karşıdan karşıya aralarında epey mesafe bulunduğu halde geçmekte olan iki kişi var. ama her nasılsa arkadaki yaya kişi öndeki yaya kişiye ışık hızıyla yetişerek  bomboş caddede çaprazlama olarak çarpmayı başarabiliyor. öndeki kişi kamyon çarpmışa dönüyor ama ses etmiyor, ya da şoktan edemiyor. kamyon kişi ise yalnızca bir 'pardon' ile geçiştiriyor. kamyon çarpmışa dönen öndeki kişi ayağının da acısıyla olsa gerek kamyon kişinin fransız olma ihtimalini sorguluyor; 'pardon'..
öndeki kişi düşmedi ama tökezleyerek kendini kaldırıma attı yoksa gerçek kamyonlar onu ezebilirdi. acaba bu kamyon kişisi bu tip saçmasalak bir çarpma gerçekleştiği sırada, yeşil ışık amcaya mı bakıyordu, kuşlara mı, yoksa sağ tarafına denk düşen araçların penceresinden yansıyan aksine mi, gönül meselesi mi, hayır neye bakıyordu da önünde yürüyen kişiyi göremeyip göktaşı hızıyla çaprazlama çarptı.
kasıtlı değil, olsa anlaşılır da burda bir saçmalık var.
o sırada elinde kamerasıyla yoldan geçen gazeteci olayı anında görüntüleyip gayet rahat manşet yapabilirdi: 'boş yolda bir yaya diğer yayaya kırmızı ışıkta acımasızca çarpıp 'pardon' diyerek kaçtı!'

asıl soru şu ki; arkadaki kişi mi görmedi yoksa öndeki kişi Bin Jip'deki esas oğlan gibi görünmez mi olmuştu sonunda (öyleyse sorun yok), ya da bir Tim Burton karakteri gibi dışlanmışlık hissi mi vermekti niyeti kendi çapında; gelen vurdu giden vurdu duygusuna kaptırmak sinsice? ya da öndeki kişinin çarptığı tüm insanlar için; bir Inarritu filmi gibi yaptğı şeylerin karşılığını bulması "yaa öyle olursun işte" dedirtmek için miydi? Tengri arkadaki kişiyi kutsamış mıydı?
hmm renklerde mi sorun vardı acaba, açık renk denilmez de mat renkten dolayı mıydı acaba görünmezlik? sarhoş mu? cık değil. kulağında kulaklık varsa demek görmesini de engellemiş olabilir tabi mümkün. yoksa kamyonluktan mıydı?

20 Ağustos 2012

acz

vaktiyle Irakta kadinlar "bari gelip su duvarlari uzerimize yikin" diyorlardi..
simdi yine ayni feryatlar yukseliyor Suriyeden ve gundemde olmadikca bilinmeyen, soyle soyleyelim; 'bildirilmeyen' yerlerden. masum kadinlar diyorum..

duvarlar bizim ustumuze yikilsin!!!

biz ne ara her duyduguna inanan, gormedigine de inanmayan, kendinden baskasini dusunmeyen bencil, kor sagir ve haksizligin karsisinda susan 'dilsiz seytanlar' olduk.. unuttuk hemen haberlerden sonra dizi baslayinca, boyle programlandik cunku.
bundan kastin ne oldugunu nasil anlatmali? devletler arasi bir takim cikar tabanli anlasmalarin sebep oldugu tum bu olanlarin durdurulmasina yonelik gecikmelerin varligini bilerek, kim daha dayi, kimin sozu gececek diye bekleyerek, birlesmis milletlerin sahte bariscilik oyunlariyla aptal yerine konularak her seferinde, nasil bu kadar gormezden gelip kucuk hesaplarin zihnini kaplamasina musade edebilirz!

sana dokunmayan yilan bin yasiyor evet, peki ya sana dokunmayacagina bir gun, ne kadar eminsin. yilanlarin sadakatine tum kalbinle inanip, huzurla uyuyarak, uyusuk beyinlerle yasamayi nasil kendimize, insanligimiza yedirebiliriz.
nedir? satilmis yada kukla devletlerin gosterisi bittiginde ipleri kesiliyor, fatura da hep "insana" kesiliyor hunharca.
ne buyuk ne kadim ne soysuz bir acziyet!
hayir kadim degil; yetisememis olsakta vaktiyle savasin da bir namusunun oldugu, din, irk ayirt etmeksizin insanin bir degerinn oldugu, yalnizca ordularin savastigi, hani simdi su sadece lafta kalan "etik" anlayisina sadik kalinmis nice savaslar vakiymis bir zamanlar. nasip bu yuzyilaymis.. ama bu acziyet..

...
"ah anneanne
kiyamet bize,
kiyamet bize,
kiyam/et bize"

16 Haziran 2012

naiflik ülkesinden notlar

iyi bir şiir okuyucusu -şiir okuyucusu neyse artk- değilim galiba ama şiir sevdiğim söylenir.
ve bu sıralar Hüsrev Hatemi şiirlerine fena bulaşmış durumdayım..


Ağıt(1)
Ürkekti, ürperirdi üzüntüsü sürekli
Dal gibiydi, dalgındı, derindeydi, düşteydi
İnceydi, bir imgeydi, izlenimdi, simgeydi
Ak kuğuydu ve keder buğuydu gözlerinde
Yeşil yağmurlar yağar, yine kalırdı orda
Yazısıydı, yazgıydı, mevsim de yazdı...
Sonra...
Suskun bir kara tümsek özdeşleşti onunla

İstanbul/1988

Bedehşan İli ve Yüreğim
...
Ah kuzu, bıçak hep senin boynuna 
Kirlenmiş çöllerde şimdi Leylâ... 
Teneke kutu ve çöpler yanında, 
Yüreğimiz lâl olmaz asla. 


Yeridir, bu yürek şimdi ezilsin, 
Yazılsın tarihi ve sezilsin... 
Bir zaman vardı, şimdi yok sevgi 
Sen çık ve salın, şunu da bil ki, 
Küskün gider gidenler yer altına 
Nice gevher bedenler çürüdüler 
Gevher canlar imiş, parlıyor hâlâ 
Tek sahipli ve çok yüzlü bir tebessüm 
Özlem ve buluşmalar hep onunla. 


Ben kınanma hırkasını kendim giydim eğnime 
(...)
Ah çık ve salın ki gün akşamlıdır 
Dilim ise lâl olacak yakındır 
Ama yüreğimin kanı ve kayalar, 
Lâl olmayacak Bedahşan’da... 
Of kuzu, bıçak hep senin boynuna 

Sen çık ve salın, gün akşamlıdır.



Çeşmibülbül
Kalbler sırçadan yaratılmış bir kere,
İmkân yok sağlam yürekle ölmeye.
Her yer cam kırığı her yer...
Ve sırçaları toplayan kişiler,
Camdan bilyalar yaptırıyor;
Tokuşturmak için zevkle,
Dedikodu meclislerinde.
Oysa yüreklerin kırıkları,
Katılarak birbirine
Çeşmibülbül kadehler üflenmeliydi,
(...)



İstikbal Diken Terzi
(...)
Sek sek oynuyor bahçede sükut…
Eski arkadaşı ıssızlıkla.
Oynasın nasılsa uyanmıştı…
Çaylak çığlık attırınca serçelere
Uyuman mümkün mü sevgili çocuk
Seni yanımda tutmak muhal;
Çaylak uzaklaşır uzaklaşmaz,
Sen de bahçeye çık derhal.
Yanında ben olmasam da olur…
Sen gül bahçelerinde ebedi kal.
Tepelerde bir bulutum ben, mağmum,
Hep sisli dağlara mahkumum,
Rüzgarın beni dağıtması yakın, çocuğum.

1989

Başka Dünyalar Rubaisi
Dünyan, başka gezegende, başka bir yer...
Dünyandan dünyama bir ses ver
O mutlu an sona erdikten sonra
Beni bir Kara-Deliğe gönder

Kendi Kendine Geometri

Dört adam, paçaları çamurlu,
Arkadan sırtları yamuk,
Pantolonları silindir.
Omuzlayıp götürmektedir,
Yere paralel bir kişiyi.
Dört adam, yere dikey,
Ve gönülleri iç bükey,
Sonsuza çizilmiş doğrular...
Önce yere dik,
Sonra paralel,
Sonra parçalanıp sağa sola,
Bir atom bombardımanı olacaklar.
Dört adam, şimdi yeri kazıp,
Toprağa bir ceset bıraktılar;
Yer küresine bir yerinden
Değen bir teğet bıraktılar.
Dört adam, şimdi İstanbul’un
Dört yanına dağılacaklar.
Toprak
Ve yere bıraktıkları ile
Dik açıyı koruyacaklar.
Sonra onlar da yere paralel,
Beklesin paraleller, beklesin
Sonsuzda kesişecekler.

Hüsrev Hatemi

29 Mayıs 2012

'..bir kamış olsam'

kimse gidip celladın kellesini vurmadıkça, kınamanın, protestonun bildiri yayınlamanın bir yararı var mıdır engel olamadıktan sonra? bu saatten sonra yoktur, derhal bir şeyler yapılmalı demenin de faydası yoktur, çünkü derhal bir şeyler yapılmalıdır. 


ah evet değil mi ne kadar da aptalım kural bu; bütün brotherların işine gelene kadar beklemelisin, yok canım buna katliam denmez. birleşmiş milletler de öyle olmadığını söyler bir süre sonra ve yine öyle olmamış olur. basit!
oturup seyrederiz vah vah kaç kişi ölmüş, tüh tüh deriz daha tam olarak ne olduğunu bile bilmeyiz/bildirilmeyiz. doğanın kanunu bu deriz, gidenler ölmüş sayılmaz onlar şehit deriz; peki ya geri kalanlar ve mücadele edenler?
onları da unuturuz gider üç beş gün sonra tvde nette şurda burda haber olmadıkça, sosyal medya tanrısına link düşmedikçe. tek seferlik yardım kampanyaları yaparız üç çuval unla yıllarca terkeder unuturuz onları da. varsa bir vicdanımız nur içinde uyusun isteriz çünkü.
akademik kariyerlerimiz, ihalelerimiz, hırslarımız, rantlarımız ve vazgeçilmez lükslerimiz..tüm bunlara olan sadakatimiz, dünyada sonsuza kadar yaşayacağımıza olan inancımızın delili içindir.


bizden birinin kılına zarar gelir ve bu durum milliyetçi damarımıza dokunursa şayet kıyametleri koparırız, bizim bir kaç kişimiz herşeyden değerlidir nedense onların binlercesi ölünce bunca yaygara yapmayız. 
sonra iyi piyasa yaparız bundan, bir sürü senaryo yazar azbiraz romantizmle destekler hasılat rekorları kırarız sinemalarda. sırtlanlar ovası suriye olur bu defa, bir süre de böyle oyalanırız. hatta arap baharında adı geçen her yere bir film yaparız devam niteliğinde olursa daha çok nemalanırız. 


elimizi koyacağımız bir vicdanımız var mıdır, onu sorgulamaya vakit bulamayız; çok meşgulüzdür ve yalnızızdır. derhal bu yalnızlığımızı facebokta paylaşmalı ama aslında hiçte öyle olmadığımızı twitterda yalanlamalıyız. çok yoğunuz, başımız zaten kalabalıktır günlük dertlerimiz bize yeter de artardır  başkasını düşünemeyizdir, misak-ı milli sınırları içinde olan olaylarla ilgileniriz. 
magazinsel olmadıkça kimsenin derdiyle dertlenmeyiz. 
'sefam olsun oh'dur mottomuz ve yaşasındır hedonizm! biz de yaşayalımdır kim ölürse ölsündür ama lütfen artık savaşlar olmasındır değil mi? ölümlü dünyadır ve bir kez geliniyordur. hiii ne dedim ölüm mü? korkunç bir şeydir ağzımdan kim alırsa alsındır susayımdır. savaşlar olmasın yaşasın özgürlük ve barış diye parmaklarımızı tavşan kulağı yapıp fotoğraf çektirelim yeterdir. 
yok canım duaya falan gerek yok, bir senin duanla mı olacak iştir bu, derindir mesele derin! aptal olma. 
anlıyor musun karanlık şehir? ah buna imkan yok değil mi? biliyorum ve anlıyorum.

hiç bir şeye yaramasam da hala burda ne yapıyorum bilmiyorum. uykusuz kalmış bir kaç not işte.. 
Akşam, yine akşam, yine akşam
Göllerde bu dem bir kamış olsam!
bir kez varolunca bir daha yok olunamıyor, onu diyecektim sadece. 


18 Mayıs 2012

astigşah

-astigmat var yafrum gözün aydın
-ama ben görüyorum bi sorun yok iyyim
-körsün demedim evladım astigmatsın miyopta biraz ortaya karışık
-ama ama gorüyorum net ben
-bi de böyle bak bakim, karşı duvara bana değil
-hiii nolmuş bu harflere, bluru fazla kaçmış fotoşopta düzeltirim iki dakkada yanlış bulanık harfleri gösteriyosun dimi doktor
-sana bir çift camekan yaziyorum, ekran başında rahat edersin
-puff..neyse bari tuzlu sulu durumlarda camekanlar işe yarar, yani yarar dimi doktor
-boşuna saklanma evlat, boşuna saklanma..
-gittiği yere kadar doktor, camekanlar için saol..iki gözüm önüme aksın ki saol.
ahh gözün çıkmasın dünya, çok gördün de bulanik gösterdin yüzünü dimi çaktırmadan! inadına iğnenin deliğinden hindistanı gördüm görmesine de gözü patlayıpta elime gele e mi (bizim ordan) üstüne bi de gözüne dizine dursun tek göz çektiğim fotolar hem körmü gözü gitmeyeydi o yoldan (bizim ordan)!
bi de 'gözlerini görürken ağlamak gibi' sanki de dünya gözümden düştü, kırıldı. sudaki aksi gibi herşey hala bulanık.

7 Mayıs 2012

l'âme noir

insanlar mı çok kırıcıymış yoksa o mu çok kırılganmış bunca zamandır bir türlü anlayamamış, sanırım bin yıl geçse de anlayamazmış. niyeymiş ki herkes istediğini söyler geçer gidermiş, ne olacakmış sanki, işleri zorlaştırmamak lazımmış. bıraksınmış, herkes kendi hayatını seçmişmiş, yolunu çizmişmiş, hatta karışmasınmış. ama kendi yolunu çizmek ne demekmiş, irade kaderin yüzde kaçıymış, vs vs sorularla sorgularla hiç gelmeyinmiş. üzülmeyecekmişsin kimse için, o halde demekki bazı insanlar da kimse için üzülmeme yolunu seçmişmiş, kimisi ise tam aksini..
ne sanıyormuş bu aptallar, sokağa tebeşirle seksek çizmek miymiş ki yolunu çizmek. seke seke son kareden sonra geri dönmekmiş o halde, sonra tekrar aynı yoldan geriye seke seke..terliklerin aşınıp yırtılana kadar, ayaklarına kara sular inene kadar savaşmakmış aynı sokakta akşam ezanına kadar. işte o ayaklarına inen katrankara karasularına nelerin, kimlerin, ne zaman, nasıl gireceğine karar verebilmekmiş bütün mesele. yoksa bu kapkara sularda batırırlarmış bembeyaz kaçak ruh yüklü gemileri. bu kaçak ruhların sahibi bedenlerin karanlığını aydınlatacak bir ışık henüz bulunamamış.. işte kafka da milenaya veda ederken son mektunda kimseyi içindeki karalara bulaştırmaması gerektiğini anladığındanmış yazma bana deyişi. evet milena çok aptal bir kadınmış elbette, buna kanıp bir de üstüne daha aptal sebepler sunarak kafkayı yakın zamanda ölür böyle giderse diyerek bırakmışmış kendi 'yoluna'. sahiden de milena aptal bir kadınmıştır ve kafkanın sevgisine layık değilmiştir, narin karanlığınaysa hiçmiş..
sonunda karar vermişmiş, hem insanlar çok kırıcıymış, hem de o çok kırılganmış; aslında annesi elindeki derin kavanoz kesiğine kül bastığından beri bunu çok iyi bilirmiş. ara sıra başparmağındaki yara izine bakması yeterliymiş yaşayabilmek için. ama bunun için başparmağına bakmayı hatırlaması gerekmiş ve yine elbette bunun için de unutmamayı hatırlaması gerekmiş. ve sahiden 'katlanılmaz olurmuş, hiç ölemeden yaşamak'
tıpkı şimdi unutmadan yaşamak gibiymiş bu. oysa sadece mandalla baloncuk yapıp üflemekmiş tek istediği. o koca kavanoz..nasıl da kırılmışmış hiç bilememiş. işte sağ elinin baş parmağındaki silik 'L' şeklindeki gri yara iziyle kavanoz kırılmadan hemen önce son üflediği minik baloncuğun içine hapsetmiş kendini. esir düşmüş kendi içine, demirden parmakları ve prangadan ayakları varmış.
ışık; yokmuş ve gözler burada karanlığa alışmazmış. el yordamıyla yaşamaya alışmalıymış zahir.

4 Mayıs 2012

Suriye ikinci Bosna-Hersektir.

-Merkezi New York’ta bulunan Amerikan insan hakları örgütü, suçlamanın İdlib ilindeki yargısız infazlarla ilgili olduğunu duyurdu. Örgüte göre Mart ayının son haftasıyla Nisan’ın ilk iki haftası arasında, ateşkes görüşmeleri sürerken İdlib’de evlerinden alınan en az 95 kişi tek tek öldürüldü.
Örgütün elinde, 35 kişiden bazıların evlerinin önünde başlarından vurularak, bazılarının ise daha sonra öldürüldüğünü kanıtlayan belgeler var.

-İnsan Hakları Gözlem’in Ortadoğu başkanı Nedim Huri, asker ve polislerin cinayetle yetinmediklerini, öldürdükleri kişilerin yakınlarına da saldırdıkları, evlerini ateşe verdiklerini söyledi.
 


bunların yapılanların yalnızca bir kaç günlük kısmı olduğunu bilirken ve bir yılını doldurmuş bir katliamdan bahsedebilirken, biz, insan mıyız? şüpheli.. 

evet bu, big brotherların bir diğer insanlık dışı 'yasal' katliamıdır.
 

2 Mayıs 2012

yün

-yakıcam o hırkayı, bıktım! yakıcam kurtulcam, küllerini de göğe savurcam bi daha giyemeyeksin.
-ama ama o benim en sevdiğim..
-banane anlamam nisan geçti mayıs geldi, bahar falan, iki senedir üstünde, bilmem bi şey ifade ediyo mu!
-boşuna sorduğunu biliyosun dimi, bunun cevabı klasik; bahar gelmiş neyimedir.
-aman iyi yaşa üstünde onunla öl, kefen yap, ikinci derin derdi sümeya haklıymış.
-hayır ne istiyosunuz güzelim hırkadan hiç anlamıyorum ya, yakın tarihimin tümüne tanıklık etti bu bi kere müzeye koymak lazım ilerde senin gazabından kurtarabilirsek. zeynep delisi de bigün hani olur da bi evi olursa büstümü dikcekmiş baş köşeye, hırkayı da omuzlardan salıverir artık..
-bizans askerine benziyosun onunla hatırlatırım..
-bizim bilge esra kız bi keresinde demişti ki; 'bi kere işin içine girdin mi kolay maslahat değildir o, her gün sabah uyandığından o gün bitene kadar, incecik bir motif gibi işleyeceksin her dakikayı, ilmek ilmek öreceksin her günü, ister düüz ister ters, ister haroşa..sonra gün bittiğinde şükredeceksin, bugünü de ip bitmeden bitirdin diye. zordur, her yiğidin harcı değildir..' öyle yani hırka düşmanı, el örgüsü olmasa da ilmek ilmek örülmüşlüğe saygımız sonsuz.
-hayır hata bende kendi elimle ödedim parasını bi de aldım sana uydum. al çekti yine başına deli..
-kahve mi içsek?
-..